ایران
پاکستان
ترکیه
تاجیکستان
اتحادیهٔ اروپاجزئیات خبر
به گزارش کابل‌ناو و جوریست، تورک گفت که بازگشت‌های غیرداوطلبانه به افغانستان در سال ۲۰۲۶ شدت گرفته است. بیشتر اخراج‌شدگان از ایران و پاکستان بوده‌اند و شمار کمتری نیز از ترکیه و تاجیکستان برگردانده شده‌اند.
او تأکید کرد که بازگرداندن غیرداوطلبانهٔ افرادی که در افغانستان با خطر جدی نقض حقوق بشر روبه‌رو اند، با اصل بنیادین «عدم بازگرداندن اجباری» در حقوق بین‌الملل در تضاد است. این اصل در ماده ۳۳ کنوانسیون ۱۹۵۱ پناهندگان آمده است. تورک از کشورها خواست پیش از هرگونه اخراج، خطر را برای هر فرد بهطور جداگانه ارزیابی کنند.
کمیشنر عالی همچنین از گزارش‌هایی ابراز نگرانی کرد که برخی کشورهای اروپایی در حال بازبینی یا ازسرگیری اخراج‌ها به افغانستان هستند.
پیشینه
تورک به گزارش مشترک یوناما و دفتر حقوق بشر سازمان ملل استناد کرد که بر اساس مصاحبه با ۴۹ عودت‌کننده در سال ۲۰۲۴ تهیه شده بود. این گزارش نشان داده بود که برخی عودت‌کنندگان با بازداشت خودسرانه، شکنجه و بدرفتاری از سوی مقام‌های طالبان روبه‌رو شده‌اند. زنان و دختران، کارمندان پیشین حکومت و نیروهای امنیتی، خبرنگاران، فعالان جامعهٔ مدنی و افراد دگرباش به‌ویژه در معرض خطر شناخته شده‌اند.
بر اساس برآورد سازمان ملل، از اواخر ۲۰۲۳ تاکنون حدود ۵.۹ میلیون افغان از پاکستان و ایران برگشته یا اخراج شده‌اند که حدود ۲.۹ میلیون آنان تنها در سال ۲۰۲۵ بوده است.
این موضع برای مهاجرین افغان چه معنایی دارد
کمیشنر عالی حقوق بشر سازمان ملل بر لزوم ارزیابی جداگانهٔ خطر برای هر فرد پیش از اخراج تأکید کرده است. این درخواست هم کشورهای همسایهٔ افغانستان و هم کشورهای اروپایی را که اخراج‌ها را از سر گرفته یا در حال بازبینی آن هستند، در بر می‌گیرد.