جزئیات گزارش
بر اساس این گزارش، نقض حقوق بشر علیه عودتکنندگان بر پایهٔ «پیشینه و هویت» آنان صورت گرفته است. گروههایی که بیشتر هدف قرار گرفتهاند عبارتاند از: زنان، کارمندان رسانهها، اعضای جامعهٔ مدنی، و کسانی که با حکومت پیشین و نیروهای امنیتی آن پیوند داشتهاند؛ آن هم با وجود اعلام عفو عمومی از سوی طالبان.
بیشتر ۴۹ تنی که با آنان مصاحبه شده، از پاکستان و ایران اخراج شده بودند.
نمونههایی از موارد ثبتشده
- یک مقام پیشین حکومتی که در سال ۲۰۲۳ به افغانستان برگشته بود، گفته است که بازداشت و با چوب و کیبل به شدت شکنجه شده، زیر شکنجهٔ آب قرار گرفته و با اعدام ساختگی روبهرو شده است.
- یک فرد دیگر گفته است که به شدت لتوکوب شده، از جمله با قنداق تفنگ.
- یک ژورنالیست پیشین زن تلویزیون وضعیت خود را «عملاً حبس خانگی» توصیف کرده است.
گزارش میافزاید که وضعیت برای زنان بدتر است. طالبان بدرفتاری با عودتکنندگان را رد کردهاند.
توصیههای سازمان ملل
سازمان ملل از کشورها خواسته است پیش از بازگرداندن هر فرد به افغانستان، وضعیت او را بهگونهٔ انفرادی ارزیابی کنند و کسی را که در خطر نقض حقوق بشر قرار دارد، برنگردانند. این نهاد همچنین خواستار افزایش کمک مالی برای ادغام دوبارهٔ عودتکنندگان و ایجاد راههای امن برای افغانهای در معرض تهدید شده است.
پیشینه
این گزارش در زمانی منتشر شد که بر اساس ارقام آن زمان، بیش از ۱.۹ میلیون افغان تنها در سال ۲۰۲۵ از ایران و پاکستان اخراج شده بودند و بخش بزرگ آنان از ایران برگشته بودند.
این گزارش برای مهاجرین افغان چه معنایی دارد
این گزارش یک سند رسمی سازمان ملل است که خطرهای پس از اخراج را برای گروههای مشخص ثبت کرده است. توصیهٔ آن مبنی بر ارزیابی انفرادی پیش از اخراج، بهطور مستقیم به کشورهایی مربوط است که افغانها را برمیگردانند.